Zor bir akşam. Taraftarından yöneticisine, oyuncusundan kulüp çalışanına kadar herkes gergin herkes endişeli. 7 maçta 7 puanı tarih elbet notları arasına aldı, bir kayba daha kimsenin tahammülü yok. Taraftar patlayacak yer arıyor. Başka zaman olsa hiç bitmeyecek “yönetim istifa” sloganı ne kalplere ne de dillere uğramayacak kadar taze bir #kalplerberaber hikayesi yazılmış camia olarak. Peki kim, nasıl açıklayacak bu kabus gibi başlangıcı? Kim su serpecek kalplere, zihinlere, ruhlara… derken 8 maçta 8 puana ulaşarak düşme hattının hemen üzerine konuşlandı çubuklu forma.
En karanlık anlar hep şafak sökmeden öncedir derler. Fenerbahçeliler geçtiğimiz aylarda o en karanlık sanılan zaman hep daha fazla karardı ve o şafak hiç sökmedi. Trnava karşısında değişen sistemle birlikte alınan galibiyetle güneş doğuyor derken, bir gün sonra kaptanıyla birlikte üç oyuncusunun kadro dışı kalması yükselen güneşin önünü kara bir bulut gibi kapladı. Kabul edelim bu toprakların çocukları olarak her şeyi uçlarda yaşıyoruz. Hem sevinç hem üzüntü en yoğun haliyle yaşanıyor.
Öyle ya da böyle lig devam ediyor ve bu kaosun içinde hala var olabilmek için sakin kalan bir akla ihtiyacı var camianın. Bu noktada Hollandalının hakkını teslim etmek gerekiyor. Krizin ortasında çok soğukkanlı ve başarılı komutanlık yaptı. Takımı, sezonun en iyi oyununu oynadı. Maç öncesi açıklanan kadro herkese bir 3-5-2 dizilişi tahmini yaptırsa da, Cocu hoca Eljif’in sol, Ayew’in sağ çizgide olduğu bir 4-4-2 ile başladı. Reyes’in aksamasına, Isla’nın hala Juventus’taki çizgine yaklaşamamasına ve Frey’in çok koşan ama sakar futboluna rağmen 3 net gol pozisyonu buldu sarı-lacivertliler.
İkinci yarıya da etkili başlayıp yine art arda pozisyonlar üretseler de top çerçevenin içinden ağlarla buluşmadı. Yetmezmiş gibi, ender olarak verdikleri pozisyonun birinde kalelerinde ofsayt gerekçesiyle sayılmayan golü gördüler, ki nizami bir goldü. Futbol ilahları güldürmüyordu belki ama mağlup da ettirmiyordu. Son dakikalar artık bedenen olmasa da ruhu Kadıköy’de yaşayan Ersun Yanal’ın sahneye davet edilmesiyle geçildi.
Dürüst olalım, çubuklu formalılar berabere bile kalmayı hak etmeyecek kadar iyi oynadılar. Son zamanların en çok pozisyonu buldukları akşamlarından birini yaşadılar, ama bazen ne yaparsanız yapın olmuyor. Olmadı da. İlk 7 haftada, 7 değil de 17 puan almış olsalar, çok yüksek ihtimal yoğun alkışla uğurlanacakları Kadıköy çimlerinden, yoğun protestolarla ayrıldılar.
Yönetim, milli maç arası verilecek haftaya, yine son bir haftada vermek durumunda kaldığı zor kararların birinin daha eşiğinde giriyor. Cocu Hoca adına 8 haftada 8 puan görevden alınmak için yeterli bir gerekçe olurdu, o son puanın geldiği oyunu izlememiş olsaydık. Hollandalı belki bir camiayı şafağın daha aydınlık sökeceği yere, zayıf da olsa yaktığı meşalesiyle götürmeye başladı. Belki de Fenerbahçeliler, kendilerine tam da bu tarihleri 5.günün şafağı olarak söz veren başkanlarına sitemkarlar… Kim bilir… Yine de şafakta doğuya bakmaya devam ediyorlar…
Emre Cilvez
