Evet, “#TamZamanıSimdi”ydi.
Evet, “Ali Koç Başkan Olacak Güneş Doğacak”tı.
Evet, 3 Haziran’da sanki bir rüya, hem de onca oy farkıyla gerçek olmuştu.
Evet, 3 Temmuz her anlamda ezmişti bu ulu çınarı.
Evet, kulübün ekonomisi, yanlış yönetim kararları yüzünden enkaz haline gelmişti.
Evet, “fff – financial fair play” denen illetin nefesi daima ensemizdeydi.
Evet, ülkede ve dünyada çok büyük bir ekonomik buhran vardı.
Evet, Euro 7,5 Dolar 6,5 TL olmuştu.
Evet, kadro Fenerbahçe’nin kadrosu olmaktan uzaktı.
Hepsine evet evet evet.
Ama…
Bir yerde “ama” geçiyorsa, o “ama”dan önceki sözlerin artık geçerliliği kalmamıştır.
Türkçe böyle bir şeydir.
25 milyon insan.
Birçok Avrupa, hatta dünya ülkesinden bile fazla bir insan topluluğu.
25 milyonun neredeyse tamamı, bu 3 Haziran günü şampiyon olmuş gibi sokaklarda ve ekran başındaydı. Ağlayanları biliyorum sevinçten.
Artık umut vardı ve bu umutla başladı her şey.
Ekonomik kriz her yerde vardı da taraftarda yok muydu?
Destek dendi, cebinde otobüse binecek parası olmayan insanlar Fenerium’lara koştu, destek için.
Yıllardır sadece derbilerde dolan mabette 30 bin kombine satıldı, sırf bu umut uğruna.
Tüm bunların karşılığı – 8 resmi maçta 2 galibiyet ???
Olmadı. İşte bu olmadı.
Aklıma gelen ilk Hollandalı Hiddink, yıllar öncesinden.
O’nu da 6-1’lik Aydınspor mağlubiyetinden, o kara pazardan hatırlarım.
Teknik Direktör olarak Hollanda ekolünün Fenerbahçe’ye, Türk Futboluna uymadığını, hafta sonları maç seyrederek futbolu takip eden ben bile biliyorum.
Serttir bu topraklarda oynanan maçlar. Bol skorlu bitmez çoğu kez. Mücadele ister. Kavga ister.
Bırakın kavgayı, mücadeleyi, takımın 8 maçtır ne formasyonu belli ne sistemi. Aynı kadroyla iki maça bile çıkamadı takım.
İşin bir diğer yanı da, bulamadı şu koca çınar bir “Adanalı” ki her geldiğinde öyle ya da böyle şampiyon yapsın şu takımı.
Slimani, Ayew, Reyes, Benzia…
Unutmamak lazım, Anelka’lardan, Alex’lerden, Kezman’lardan, Appiah’lardan geldik buralara.
Şimdilerde Hasan Alilere, İsmail Köybaş’larına ağlarken, bu takımın sol beki Roberto Carlos’tu.
Evet, ekonomi kötü, para yok, bu kulübü bu hale bu yönetim getirmedi ama Slimani, Ayew, Reyes, Benzia ???
İnsan düşünmeden edemiyor, Joseph ile Guliano neden Arabistan’da o zaman?
Fernandao’yu niye sattık mesela?
Ağrıma giden, ben çocukken en yakın rakibimizden 4 şampiyonluk fazlaydık. Şimdi, 5 yıldır biz 4. yıldızın peşinden koşarken başkaları bize farklar atıyor.
Kapıda bir derbi var, 3 gün sonra. Rakip 17 Nisan 2005’ten beri – 4.908 günüdür sahamızı dar ettiğimizi Beşiktaş.
Birilerinin Comoli ve Cocu’ya, çok geç olmadan buranın Fenerbahçe olduğunu hatırlatması lazım kanımca.
Yoksa, Salı sabahı kalkan bir uçak vardır illaki İstanbul’dan Amsterdam’a…
